سلسله مباحث ایام فاطمیه .

بسمه تعالی : 

بخش « اول » چگونه مى توان باور داشت كه با وجود حضرت علي (ع) در درون منزل، همسر او براى باز كردن در خانه برود! چرا خود حضرت علي (ع) براى بازكردن در نرفت؟

نقد و بررسي :

اولا : آن چه كه از برخى از روايات استفاده می ىشود: حضرت فاطمه (سلام الله عليها) نزديك در ورودى منزل نشسته بود و با ديدن عمر و همراهان وى، در را به روى آنان بست.

مرحوم عياشى در تفسير، شيخ مفيد در الإختصاص و... نوشته اند: عمر گفت: برخيزيد تا پيش او (علي) برويم، پس ابوبكر، عمر، عثمان، خالد بن وليد، مغيرة بن شعبة، ابوعبيد جراح، سالم مولى ابوحذيفة، قنفذ و من به همراه او راه افتاديم، چون نزديك خانه رسيديم، فاطمه آنان را ديد و لذا در را بست و شك نداشت كه بدون اجازه وارد نخواهند شد، عمر در را با لگد شكست، سپس وارد خانه شدند و علي را بيرون آوردند در حالى كه به خاطر اين پيروزى الله اكبر مى گفتند.

سند حدیث :

السمرقندى المعروف بالعياشي، أبى النضر محمد بن مسعود بن عياش السلمى (متوفاي320هـ)، تفسير العياشي، ج 2 ، ص 67 ، تحقيق: تحقيق وتصحيح وتعليق: السيد هاشم الرسولي المحلاتي، ناشر: المكتبة العلمية الإسلامية طهران. الشيخ المفيد، محمد بن محمد بن النعمان ابن المعلم أبي عبد الله العكبري، البغدادي (متوفاي413هـ) الاختصاص ص 186، تحقيق: علي أكبر الغفاري، السيد محمود الزرندي، ناشر: دار المفيد للطباعة والنشر والتوزيع - بيروت، الطبعة: الثانية، 1414هـ - 1993 م. المجلسي، محمد باقر (متوفاي 1111هـ)، بحار الأنوار، ج 28، ص 227، تحقيق: محمد الباقر البهبودي، ناشر: مؤسسة الوفاء - بيروت - لبنان، الطبعة: الثانية المصححة، 1403 - 1983 م.

و در روايت سليم نيز آمده: عمر آمد تا به خانه رسيد، فاطمه پشت در نشسته بود، سرش را بسته بود و بدنش از غم از دست دادن پدر نحيف و لاغر شده بود، عمر در را كوبيد و گفت: اى پسر ابوطالب! در را باز كن، فاطمه فرمود: اى عمر به ما چه كار دارى؟ ما را با مصيبتى كه گرفتارش شده ايم تنها بگذار. عمر گفت: در را باز كن وگرنه خانه را به آتش مى كشم. فاطمه فرمود: آيا از خداوند نمى ترسى كه وارد خانه ما مى شوي، عمر بازنگشت و آتش خواست و آتش را بر در خانه افكند و آن را سوزاند.

سند حدیث :

الهلالي، سليم بن قيس (متوفاي80هـ) كتاب سليم بن قيس، ص 864، تحقيق محمد باقر الأنصاري، ناشر: انتشارات هادى ـ قم، الطبعة الأولي، 1405هـ.

ثانياً: حضرت صديقه شكى نداشت كه جمعيت بدون اذن داخل منزل نخواهند شد؛ چون نص قرآن است كه بدون اجازه وارد خانه كسى نشويد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّىٰ تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَىٰ أَهْلِهَا  ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ فَإِن لَّمْ تَجِدُوا فِيهَا أَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوهَا حَتَّىٰ يُؤْذَنَ لَكُمْ  وَإِن قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا  هُوَ أَزْكَىٰ لَكُمْ  وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ (سوره نور آیات 27 و 28 )

ترجمه:

ای کسانی که ایمان آورده اید! در خانه هایی غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام کنید؛ این برای شما بهتر است؛ شاید متذکّر شوید ! و اگر کسی را در آن نیافتید، وارد نشوید تا به شما اجازه داده شود؛ و اگر گفته شد: «بازگردید!» بازگردید؛ این برای شما پاکیزه تر است؛ و خداوند به آنچه انجام می دهید آگاه است !

خانه فاطمه، برتر از خانه پيامبران: و از طرفى خانه انبياء احترام ويژهاى دارد كه كسى حق ورود بدون اجازه ندارد :

يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لاتَدْخُلُواْ بُيُوتَ النَّبِىِّ إِلا أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ. ( الأحزاب آیه 53 )

ترجمه :

 اى افرادى كه ايمان آورده ايد ! در خانه هاى پيامبر داخل نشويد مگر به شما اجازه داده شود.

و شكى نيست كه خانه حضرت صديقه طاهره خانه پيغمبر محسوب می شود همانطورى كه در تفاسير متعدد اهل سنت ذيل آيه شريفه :

فِى بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُو يُسَبِّحُ لَهُو فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْأَصَالِ. (سوره نورآیه 36 )

ترجمه :

 در خانه هايى كه خدا رخصت داده كه [قدر و منزلت] آن ها رفعت يابد و نامش در آن ها ياد شود. در آن [خانه] ها هر بامداد و شامگاه او را نيايش می كنند.

افزون بر اين تصور اين بود كه با توجه به موقعيت حضرت زهرا (سلام الله عليها) و احترام رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) مردم با ديدن حضرت صديقه (سلام الله عليها) خجالت بكشند و متعرض نشوند همچنان كه عدّه اى با شنيدن صداى حضرت صديقه (سلام الله عليها) برگشتند. عمر همراه عده اى به طرف خانه فاطمه (سلام الله عليها) آمد و در را كوبيد، فاطمه (سلام الله عليها) با شنيدن سر وصداى جمعيت با صداى بلند و همراه گريه فرياد زد: اى رسول خدا (صلى الله عليه وآله) چه مصيبت هايى پس از تو از پسر خطاب و پسر ابوقحافه مى بينيم. گروهى با شنيدن گريه فاطمه (سلام الله عليها) دلشان به درد آمد و با گريه آنجا را ترك كردند؛ اما عمر با گروهى ديگر باقى ماندند. « الدينوري، أبو محمد عبد الله بن مسلم ابن قتيبة (متوفاي276هـ)، الإمامة والسياسة، ج 1، ص 16، تحقيق: خليل المنصور، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1418هـ - 1997م، با تحقيق شيري، ج 1، ص 37 ، و با تحقيق، زيني، ج 1 ، ص 24 .

بنابراين حضرت صديقه طاهره (سلام الله عليها) ، هنگام هجوم، با ديدن عمر و همراهانش در را بست و نزديك دَر ايستاده بود و احتمال نمى داد كه با وجود آن حضرت (سلام الله عليها) متعرض خانه شوند و اين بي شرمى مهاجمان بود كه حرمت خانه و اهل آن را رعايت نكردند و به قول سلمان فارسى (رضوان الله تعال عليه) ، كرديد و نكرديد و ندانستيد كه چه كرديد. نتيجه: اولاً: صديقه شهيده (سلام الله عليها) ، پشت در نرفت؛ بلكه جلوى در ايستاده بود كه با ديدن عمر و همراهان او به داخل خانه رفت و در را بست؛ پس اصلا حضرت زهرا (سلام الله عليها) پشت در نرفته بودد تا اين اشكال پيش بيايد ؛ موفق باشيد .

بخش « دوم » "اذيت فاطمه الزهرا (س) اذيت خدا و پيامبر اكرم (ص)"

 إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا (سورة الاحزاب ايه ٥٧)

ترجمه :

آنها که خدا و پیامبرش را آزار می دهند، لعنت خداوند در دنيا و اخرت شامل انهاست ، و برای آنها عذاب خوارکننده ای آماده کرده است.

 ۱- شش حدیث از اهل سنت در مورد اینکه اذيت به فاطمه (س) اذيت به خدا و پيامبر(ص) است .

 ۲- خدا و پيامبر(ص) ستمگران فاطمه(س) را لعن كرده اند .

 ۳- آنچه پيامبر(ص) در معراج مشاهده كردند !

 ۴- كيفر اخروى دشمنان فاطمه زهرا (س) .

 ۱- شش حدیث از اهل سنت در مورد اینکه اذيت به فاطمه (س) اذيت به خدا و پيامبر(ص) است اينكه اذيت فاطمه (عليهاالسلام) اذيت خدا و پيامبر (صلى اللَّه عليه و آله) است، موضوعى است كه ده ها حديث معتبر در اين باره در كتب شيعه و سنى آمده، كه اينك بدون نياز به تحليل، به شش حديث از آنها تبرك مى جوييم :

حدیث ۱ - قال رسول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله) : فاطمه بضعه منى، فمن اغضبها اغضبنى .

ترجمه :

 رسول خدا فرمودند: فاطمه پاره ى تن من است، هركس او را به خشم آورد، مرا به خشم آورده.

حدیث ۲- عن النبى (صلى اللَّه عليه و آله) : فاطمه بضعه منى، و هى نور عينى، ثمره فوادى، و روحى التى بين جنبى، من آذاها فقد آذانى، و من آذانى فقد آذى اللَّه، و من اغضبها فقد اغضبنى، يوذينى ما آذاها. ترجمه :

 پيامبر خدا (صلى اللَّه عليه و آله) فرمودند: فاطمه (س) پاره اى تن من، نور چشمم، ميوه اى دلم و روح و روانم است. هركس او را اذيت كند، مرا اذيت نموده و اذيت من اذيت خداست و كسى كه وى را به خشم آورد، مرا به خشم آورده، اذيت مى كند مرا، آنچه فاطمه (س) را اذيت كند.

 حدیث ۳- قال النبى (صلى اللَّه عليه و آله) : فاطمه بضعه منى، من آذاها فقد آذانى، و من آذانى فقد آذى اللَّه عز و جل و هذا يدل على عصمتها.

ترجمه :

 رسول گرامى اسلام (صلى اللَّه عليه و آله) فرمودند: فاطمه (س) پاره اى تن من است، هركس او را اذيت كند مرا اذيت نموده و كسى كه مرا اذيت كند، خدا را اذيت كرده. (سپس ابن ابى الحديد مى گويد:اين حديث، عصمت فاطمه (س) را در بر دارد.)

 حدیث ۴- عن رسول (اللَّه صلى اللَّه عليه و آله) : ان اللَّه عزوجل ليغضب لغضب فاطمه، و يرضى لرضاها.

ترجمه :

 از پيامبر خدا (صلى اللَّه عليه و آله) آمده است : خداوند با خشم و غضب فاطمه (س) به خشم آيد و با رضاى او راضى مى گردد.

حدیث ۵- قال رسول (اللَّه صلى اللَّه عليه و آله) : فاطمه بضعه منى، يوذينى ما اذاها.

ترجمه :

پيامبر خدا (صلى اللَّه عليه و آله) فرمودند : فاطمه پاره ى تن من است، اذيت مى كند مرا، آنچه او را بيازارد.

 حدیث ۶- قال رسول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله) : فاطمه بنت محمد، و هى بضعه منى، فمن آذاها فقد آذانى، و من آذانى فقد آذى اللَّه.

ترجمه :

رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله) فرمودند: فاطمه (س) دختر محمد (صلى اللَّه عليه و آله) است، او پاره اى تن من بوده، هركس وى را آزار دهد، مرا آزار نموده و كسى كه مرا اذيت كند، خدا را اذيت نموده است.

اين احاديث ششگانه، كه به عنوان نمونه، از كتابهاى معتبر اهل سنت نقل گرديد، مى رساند كه خشم فاطمه (عليهاالسلام) باعث خشم خدا و پيامبر (صلى اللَّه عليه و آله) مى گردد و اساساً رضايت و غضب الهى به رضا و غضب فاطمه (عليهاالسلام) بستگى دارد. و چنانچه ملاحظه فرموديد از اين احاديث به عصمت فاطمه (عليهاالسلام) استدلال نموده و حركت او را معلول اراده و خواست خدا مى دانند.

 منابع و مآخذ :

 ۱ـ كنزالعمال، ج ۱۲، ص ۱۰۸ ش ۳۴۲۲۲- جامع الصغير سيوطى، ج ۲، ص ۲۰۸ ش ۵۸۳۳۳- صحيح بخارى، ج ۵، ص ۹۶ ش ۲۷۸.

 ۲ـ مسند احمد حنبل ۷ ج ۴، ص ۳۲۹.

 ۳ـ ابن ابى الحديد، ج ۱۶، ص ۲۷۳.

 ۴ـ فرائدسمطين، ج ۲، ص ۴۶ ش ۳۷۸.

 ۵ـ صحيح مسلم، ج ۱۶، ص ۳ به شرح نووى.

 ۶ـ محجة البيضاء، ج ۴، ص ۲۱۰

بخش « سوم » " خدا و پيامبر(ص) ستمگران فاطمه (س)را لعن كرده اند"

پروردگار عالم در سوره اى احزاب آيه اى ۵۷ مى فرمايند:

ان الذين يوذون اللَّه و رسوله لعنهم اللَّه فى الدنيا والآخرة.

ترجمه :

به يقين كسانى كه خدا و پيامبر او را اذيت مى كنند، در دنيا و آخرت ملعون بوده و از رحمت الهى دور مىباشند.

قطع نظر از روايات خاصه كه از طريق شيعه نقل شده، اگر همان شش حديث که در بخش قبلی ذکر شد را كه از كتب معتبره ى عامه نقل نموديم كه «اذيت فاطمه (عليهاالسلام) را اذيت خدا و پيامبرش مى دانند» و با اين آيه شريفه كنار هم گذاشته و نتيجه بگيريم، آنگاه به اين ثمره خواهيم رسيد كه هر كس فاطمه (عليهاالسلام) را اذيت كرده و در حق او ستمگرى نموده و به خانه او تجاوز كرده و... در دنيا و آخرت ملعون بوده و از رحمت الهى محروم و به عذاب دردناك در قعر آتش جهنم گرفتار خواهد بود.

 علاوه بر اين، استدلال و استنتاج، از تفسير على بن ابراهيم نقل شده كه اين آيه در مورد كسانى نازل شده، كه حق على (عليه السلام) را غصب كنند و فاطمه (عليهاالسلام) را از حقش محروم نموده و وى را به خشم آورند...(۱) ( «ان الذين يوذون اللَّه و رسوله لعنهم اللَّه فى الدنيا و الاخره و اعدلهم عذابا مهينا» نزلت فيمن غصب اميرالمؤمنين حقه و اخذ حق فاطمه و آذاها...)

پس، با اين بيان روشن اذیت فاطمه (عليهاالسلام) اذیت خدا و پيامبر بوده، مؤذيان خدا و پيامبر ملعونند، پس موذيان و مبغضان فاطمه (عليهاالسلام) نیز ملعونند. ملاحظه مى شود كه خداوند دشمنان و ستمگران فاطمه (عليهاالسلام) را در قرآن مجيد ملعون خوانده است.

و اما از نظر پيامبر خدا (صلى اللَّه عليه و آله) نيز، از طريق اهل سنت، از ابن عباس در يك حديث مفصل در مورد حضرت فاطمه (عليهاالسلام) چنين آمده است : اللهم العن من ظلمها و عاقب من غصبها، و ذلل من اذلها، و خلد فى نارك من ضرب جنبها حتى القت ولدها، فتقول الملائكه عند ذلك. (آمين). (۲) خداوندا! هر كس فاطمه را مورد ستم قرار دهد از رحمت خود دور بدار (لعنتش كن) و غاصبين حقش را عذاب كن و كسى كه او را خوار گرداند، خوارش فرما و آنان كه به پهلوى او مى زنند و باعث سقط فرزندش مى شود براى هميشه در آتش دار، (اين دعاها با آمين ملائكه به اجابت مى رسد.)

چنانچه ملاحظه مى كنيد در اين حديث پيامبر خدا ستمگران و غاصبين حق فاطمه (عليهاالسلام) را ملعون خوانده و آنان را براى هميشه اهل آتش مى داند. آنچه پيامبر در معراج مشاهده كردند! ابن عباس می فرماید : قال رسول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله) : لما عرج بى الى السما رايت على باب الجنه: لا اله الا اللَّه، محمد رسولاللَّه، على حبيب اللَّه، الحسن و الحسين صفوه اللَّه، فاطمه امه اللَّه، على مبغضيهم لعنه اللَّه. (۳) ابن عباس از رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله) نقل مىكند كه فرمودند : من در عالم معراج ديدم كه بر در بهشت نوشته شده بود: «معبودى نيست جز خدا، محمد رسول خدا، على حبيب الهى، حسن و حسين برگزيده حق، فاطمه (عليهاالسلام) كنيز پروردگار و بر دشمنان آنان لعنت باد.» اين حديث نيز مى رساند كه مبغضين فاطمه (عليهاالسلام) مستحق لعنت خدا در دنيا و آخرتند.

پی نوشته ها :

 ۱ ـ عوالم، ج ۱۱، ص ۱۱۰- بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۲۵، ح ۲۳.

 ۲ـ فرائدالسمطين، ج ۲، ص ۳۵، ح ۳۷۱.

 ۳ـ فرائدالسمطين، ج ۲، ص ۷۴ ش ۳۹۶.

بخش « پایانی » "كيفر اخروى دشمنان فاطمه زهرا (سلام الله عليها)"

اگر به دقت به آيات قرآن مجيد نظرى بيفكنيم و رابطه برخى از آيات آن را در مورد حضرت زهرا (سلام الله عليها) مورد توجه قرار دهيم، خواهيم ديد كه پروردگار عالم عذاب دردناك و خواركننده اى براى دشمنان آن حضرت وعده مى دهد. از جمله در آيه ى ۶۱ سوره ای توبه مى فرمايد:

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُو&# سلسله مباحث حجاب و عفاف ....